Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

ΜΗΠΩΣ ΧΕΖΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ;





Ο τίτλος δεν αναφέρεται στο λεκτικό χέσιμο, όπως πχ όταν λέμε για κάποιον "τον έχω χεσμένο" ή στην απορριπτική απάντηση, σε πληθυντικό μάλιστα ευγενείας, όπως γράφω στο ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΕΖΕΤΕ ΜΗΤΕΡΑ !  σε κάποια απίθανη απαίτηση της.
Αναφέρεται στην φυσιολογική λειτουργία του σώματος μας που μας προσφέρει απόλυτη ανακούφιση αλλά  και συγκίνηση, όπως  όταν δεις για πρώτη φορά χωρίς καθοδήγηση το βλαστάρι σου να έρχεται ξεβράκωτο με ένα καθικάκι στο χέρι να σου δείξει το προϊόν των κόπων του λέγοντας σου υπερήφανο ¨τα έκανα!"  

Η στιγμή αυτή σημαίνει πως τελειώνει ευτυχώς πια όλη εκείνη η ανεξέλεγκτη σκατοπαραγωγή  με τις πάνες και τα συνεπακόλουθα, που μερικές φορές μπορεί να σε οδηγήσει σε τραγελαφικές καταστάσεις, όπως τον κουμπάρο μου, που η κόρη του μόλις είχε μάθει να περπατά κατέβασε το μαγιουδάκι της έκατσε ανακούρκουδα και τα έκανε στην πισίνα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, με αποτέλεσμα ο πατήρ αλλόφρων να τρέχει για να τα μαζέψει !
Ή ακόμα χειρότερα, ή μάλλον καλύτερα, όταν το παιδί με το χέσιμο εκδηλώνει την αντίδραση του στα γενόμενα χωρίς την θέληση του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ελευθέριος Βενιζέλος όπως αναγράφεται στο βιβλίο «Πολιτικὴ ἱστορία  Ἑλλάδος 1821-1954, ἡ φαυλοκρατία»   του ακροδεξιού στρατηγού Νικολάου Ἀντωνακέα:

«.. Μόλις τὸ παιδὶ ἐγέννετο 40 ἡμερῶν, ἡ μητέρα του καὶ ἡ μαμμή, μετέβησαν εἰς τὴν μονὴν τῆς «Ζωοδόχου Πηγῆς»  ὅπου διέμενεν ὁ Ἱερόθεος καὶ ἐζήτησαν τὴν βάπτισίν του. Ὁ Ἱερόθεος ἐδέχθη ὡς ἀνάδοχος νὰ τὸ βαπτίσῃ. Ἀλλὰ καθ’ ἥν ὥραν τὸ εἶχεν μέσα εἰς τὴν κολυμβήθραν καὶ τὸ ἐσήκωσε διὰ νὰ τὸ θέση εἰς τὰ μυρόπανα, ἐλέρωσεν ἐντὸς τῆς κολυμβήθρας, καὶ ὁ Ἱερόθεος τὸ παρέδωσεν εἰς τὴν μαμμὴν φωνάζων: «Αὐτὸς εἶναι Σατανᾶς καὶ θὰ κάμνη κακὸν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν» καὶ ἀμέσως ἀπεμακρύνθη. Ἀπετελείωσε δὲ τὸ βάπτισμα ὁ παρατυχὼν Γεννάδιος. Τὰ περὶ τοκετοῦ καὶ βαπτίσματος,  ἀναφέρει ὁ Ἱερόθεος λεπτομερῶς εἰς τὸ «ἡμερολόγιόν του.


 Αν ξεκίνησα με τα παιδιά είναι γιατί αυτά από ότι φαίνεται όταν θέλουν να χέσουν, πριν να μάθουν από τους γονείς τους να κάθονται στην τουαλέτα, ,ενστικτωδώς κάθονται από μόνα τους ανακούρκουδα δηλαδή στις φτέρνες τους με τα γόνατα λυγισμένα.


Αυτή είναι και η στάση χεσίματος  που προτείνει η γερμανίδα μικροβιολόγος Giulia Enders στο βιβλίο της  Darm mit Charme: Alles über ein unterschätztes Organ το οποίο έχει γίνει μπεστ-σέλερ με 200.000 αντίτυπα στην χώρα της και το οποίο ήδη κυκλοφορεί στα αγγλικά ως Gut: The Inside Story of Our Body's Most Underrated Organ
H πρόταση της Enders δεν είναι νέα.
Όταν το 1978 ο πρόεδρος Κάρτερ ένα 24ωρο απείχε των καθηκόντων του, λόγω των έντονων ενοχλημάτων που είχε από τις αιμορροΐδες του, το περιοδικό Time ρώτησε τον ειδικό Michael Freilich σχετικά με την ασθένεια του Προέδρου  αυτός απάντησε ως εξής: 
Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να καθόμαστε σε τουαλέτες είμαστε φτιαγμένοι για να  χέζουμε στα χωράφια!
Και όπως λέει και ο Σουρής λάτρης όπως φαίνεται του υπαίθριου χεσίματος

Φόρον εις το κατούρημα και φόρον εις το κλάμα
φορολογούνται χωριστά ή και τα δυο αντάμα.
Όμως το εις την ύπαιθρον λαμβάνον χώραν χέσιμον
τυγχάνει εξαιρέσιμον.



Σύμφωνα λοιπόν με όσα αναφέρει η  Giulia Enders όταν στεκόμαστε όρθιοι ή όταν καθόμαστε, το έντερο “τσακίζει” και εμποδίζει την αφόδευση. Αλλά όταν κάνουμε βαθύ κάθισμα, στάση που παίρνουμε αναγκαστικά όταν χρησιμοποιούμε τις λεγόμενες τούρκικες τουαλέτες, το έντερο έρχεται σε ευθεία θέση προσφέροντας την ευχαρίστηση της ανεμπόδιστης αφόδευσης.


Άλλωστε σε αυτή την στάση εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο συνηθίζουν να κάθονται.  
Σε μελέτη του Dov Sikirov το 2003 με 28 εθελοντές, μετρήθηκε ο χρόνος που χρειάστηκε για μια επιτυχή κένωση σε 3 διαφορετικές θέσεις.
Σε κανονική λεκάνη ύψους 42 εκ, σε χαμηλότερη 31 εκ και με βαθύ κάθισμα. Σε αυτό χρειάστηκαν μόνο 50 δευτερόλεπτα ενώ στις τουαλέτες 130.


Μια επιδημιολογική μελέτη το 1979 παρατήρησε ότι οι αιμορροΐδες η σκωληκοειδίτιδα, οι πολύποδες, η ελκώδη κολίτιδα, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τα εκκολπώματα  και ο καρκίνος του παχέος εντέρου εμφανίζονται με  την ίδια συχνότητα  στους λευκούς  της Νότιας Αφρικής όπως και στους  πληθυσμούς στις ευημερούσες δυτικές χώρες.
Αντίθετα στους αγροτικούς πληθυσμούς της Νότιας Αφρικής που έχουν παραδοσιακό τρόπο ζωής, οι ασθένειες αυτές είναι πολύ σπάνιες ή σχεδόν άγνωστες.
Η πιθανή αιτία αυτής της διαφοράς θεωρήθηκε ότι είναι  οι διαφορετικές διατροφικές συνήθειες.


Η  άποψη αυτή ξεκίνησε από το 1970  όταν ο Βρετανός γιατρός ιεραποστολής Denis Burkitt  διαπίστωσε ότι ο καρκίνος του παχέως εντέρου είναι 15 φορές συχνότερος στους μαύρους Αμερικανούς σε σχέση με τους Αφρικανούς και απέδωσε την διαφορά αυτή στην ποσότητα των φυτικών ινών στην διατροφή τους.
Πάντως ο ίδιος στο μπεστ σέλερ βιβλίο του το 1979, που μεταφράστηκε σε 9 γλώσσες,  Don't Forget Fibre in Your Diet ,γράφει ότι η αφόδευση με βαθύ κάθισμα των Αφρικανών πιθανώς να είναι το ίδιο σημαντική με την διατροφή τους στην σπανιότητα  της νόσου.


Ο Sir John Harington (1561-1612) ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε την τουαλέτα με καζανάκι και  εγκατέστησε μια για τη βασίλισσα Ελισάβετ στο παλάτι της στο Ρίτσμοντ του Surrey. Έκτοτε και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα που μπήκαν οι  καθιστές τουαλέτες στα σπίτια των προηγμένων χωρών, αυτές ήσαν για τους βασιλείς  τους άρχοντες και τους ανήμπορους.
Έτσι μια ολόκληρη ανθηρή βιομηχανία WC αναπτύχτηκε που φρόντισε για τα πάντα ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΤΩΝ WC ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΊΗΣΗ ΤΟΥ ΣΚΑΤΟΥ!
Προφανώς  πάντως η  τουαλέτα τουρκικού τύπου είναι σωστότερη από την καθιστή.

 Ήδη στο Bockus's Gastroenterology του 1964 αναγράφεται πως η ιδανική στάση για το χέσιμο είναι το βαθύ κάθισμα με τους μηρούς να ακουμπάνε στο στήθος.
Βέβαια μένει να επαληθευτεί η υπόθεση που κάνουν οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας, ότι βασικά και μόνο από την στάση προέρχονται  τα παραπάνω αναφερθέντα νοσήματα, γιατί δεν μπορεί να αποκλειστεί η  συμμετοχή  και άλλων παράγοντων  στην εμφάνιση τους .
Παρά πάντως το γεγονός  ότι οι τουαλέτες που είναι τοποθετημένες στο πάτωμα θεωρητικά σηκώνουν βάρος 450 κιλών και οι κρεμασμένες στον τοίχο   226, δεν θα συνιστούσα το ανέβασμα σε αυτές ενώ με ένα σκαμνάκι, όπως στο παραπάνω σχήμα μπορεί να έχει κανείς το ίδιο αποτέλεσμα.


Επειδή βέβαια δεν είναι εύκολο να αλλάξει κανείς την τουαλέτα του σε τούρκικου τύπου με πορσελάνη, όπως στην φωτογραφία αυτό, που μπορεί να κάνει είναι να  πάρει κάποια από τις αυτές τις κατασκευές που τοποθετούνται εύκολα στις σημερινές τουαλέτες.


ΠΡΟΣΘΗΚΗ 4-3-2016
Ποια είναι τελικά η καλύτερη ώρα για την τουαλέτα για να είστε υγιείς; Πηγή: www.lifo.gr

8 σχόλια:

  1. Επομένως δεν ισχύει πλέον το "χέσε ψηλά κι αγνάντευε" :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοιτα να δεις που και για το χεσιμο χρειαζομαστε manual...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Manual που μέχρι στιγμής δεν υπάρχει και μετάφραση του στα ελληνικά!

      Διαγραφή
  3. το ποσοστο αστοχιας στην τουρκικη λεκανη ειναι τραγικο αυτη ειναι η πειρα μου απο τον στρατο οπου σκοτωνα το θηριο στην καλιοπη
    Αυτο που εχει ενδιαφερων ειναι ο διαχωρισμος των ουρων απο τα κοπρανα καθως τα ουρα δεν εχουν μικροβιακο φορτιο και ειναι πλουσια σε αζωτο και φωσφορο και μπορει να γινουν λιπασμα
    Μερικα αντιβιωτικα αποβαλονται απο τα ουρα και παλαιωτερα οι φανταροι που λαμβαναν πενικιλινη υποχρεονονταν να ουρουν σε δοχεια ωστε να ανακταται η πολυτιμη πενικιλλινη απο αυτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η συλλογή των ούρων ασθενών που τους είχε χορηγηθεί πενικιλλίνη δεν ξέρω αν έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Είχε γίνει στα πρώτα στάδια στις αρχικές εφαρμογές της πενικιλλίνης λόγω έλλειψης του αντιβιοτικού, δεδομένου ότι περισσότερο από το 80% της πενικιλλίνης αποβάλλεται αναλλοίωτη από τον ανθρώπινο οργανισμό ταχύτατα (σε 3-4 ώρες) μέσω των νεφρών.

      Διαγραφή
  4. ο μακαρίτης δ βαρωνος το ελεγε στο αμφιθεατρο στην δεκαετια του 80
    Αργοτερα βρεθηκε η προβενεσιδη που περιοριζε την αποβολή της πενικιλλινης από τα ουρα και παρατεινε την δραση της βεβαια τωρα όλα αυτά είναι ιστορια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το Darm mit Charme της Julia Enders έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά ως "Η Κρυφή γοητεία του εντέρου" από τις εκδ. Πατάκη και το συνιστώ κι εγώ θερμά.
    https://www.youtube.com/watch?v=yPWs28tqVVo

    ΑπάντησηΔιαγραφή