Κυριακή, 20 Μαΐου 2007

ΕΙΧΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;



Με αφορμή το βιβλίο Ιστορίας, ο αρχιεπίσκοπος και οι συν αυτώ, μεταξύ πολλών άλλων , κατηγόρησαν το βιβλίο ότι δεν προβάλλει την προσφορά της εκκλησίας στον αγώνα του 21.
Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο και γι΄ αυτό δεν θα εκφέρω γνώμη για το περιεχόμενο του.
Η φασαρία όμως αυτή μου κίνησε το ενδιαφέρον να δω ξανά πως έβλεπε ένας σύγχρονος της εποχής του αγώνα, την τότε εκκλησία.
Ας δούμε λοιπόν ποια εικόνα παρουσίαζε το 1806 η Ελληνική εκκλησία στα μάτια ενός διαπρυσίου κήρυκα της απελευθέρωσης της Ελλάδας που με σεμνότητα υπογράφει το βιβλίο του ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ με το όνομα ανωνύμου του έλληνος. Το βιβλίο αυτό έμεινε από τότε ανέκδοτο μέχρι το 1948 και το 1949.
Μέχρι σήμερα πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για τον συγγραφέα*, αλλά το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι μάλλον καταγόταν από την Ήπειρο, στην οποία και είχε ζήσει αρκετά χρόνια ,είχε ταξιδεύσει σε πολλά μέρη της Ευρώπης ασχολούμενος με το εμπόριο, είχε διαποτιστεί από τα λόγια του Ρήγα και πρέπει να είχε ανάμιξη στις οργανωμένες προσπάθειες για την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Στο κεφάλαιο λοιπόν για τους Συνεργούς της Τυραννίας δύο θεωρεί ως αιτίους, το αμαθές ιερατείον και την απουσία των αρίστων συμπολιτών.(βλέπετε κανένα συσχετισμό με το σήμερα;)
Χαρακτηρίζοντας μιαρά την Σύνοδο της Κωσταντινουπόλεως λέει:Αλλ ΄εσύ είσαι γεμάτη από χρήματα ,οπού καθημερινώς κλέπτεις από τους ταλαιπώρους χριστιανούς.
Τους κατηγορεί δε ότι …και ποιος από αυτούς δεν λατρεύει δύο και τρείς αρχοντίσσας με άκραν αναισχυντίαν και σχεδόν φανερά;
Ο νύν αρχιερεύς των Ιωαννίνων είναι μοιχός και αρσενοκοίτης ,χωρίς την παραμικράν συστολήν
.
Όσο για την αγάπη που έχουν μεταξύ τους γράφει:Αλλά ποιος δεν γνωρίζει πόσον προσπαθεί ό ένας να βλάψει τον άλλο; Όταν δε αδειάσει μια θέση τότε…γεννάται εν μίσος αναμεταξύ των, μεταχειριζόμενος καθείς κάθε ουτιδανώτερον μέσον ,οπού δυνηθή, δια να αποκτήση εκείνην την επαρχίαν…(βλέπετε κανένα συσχετισμό με το σήμερα;)
Αναλύει δε σαφώς πως γινόταν κανείς πατριάρχης.
Η Σύνοδος αγοράζει τον πατριαρχικόν θρόνον από τον οθωμανικόν αντιβασιλέα δια μίαν μεγάλην ποσότητα χρημάτων, έπειτα τον πωλεί ούτινος της δώση περισσότερον κέρδος, και τον αγοραστήν τον ονομάζει πατριάρχην.
Με αγοροπωλησία στην συνέχεια, γινόταν η πλήρωση των κατωτέρων θέσεων και τελικά όλα αυτά τα λεπτά τα εισέπρατταν από τον κοσμάκη αφορίζοντας για ψύλλου πήδημα τους πιστούς, οι οποίοι μετά πλήρωναν για τους αποσύρουν τον αφορισμό , και μετά με αγιασμούς και μνημόσυνα.
Και τέλος πάντων ,το μεγαλείτερον κέρδος των είναι αι κληρονομίαι και τα χαρίσματα.
Επειδή δε οι περισσότεροι ιερείς χαρακτηρίζονται ως αμαθέστατοι γράφει και το εξής ευτράπελο: Ένας αρχιμανδρίτης, αναγινώσκοντας επ΄ εκκλησίας το ευαγγέλιον, έτυχεν είς το τέλος του κατεβατού το απαρέμφατον επανέρχεσθαι. Όθεν αυτός ανέγνωσε το επανερ-όπου ετελείωνε το κατεβατόν, και έπειτα γυρίζοντας το φύλλον έπρόφερε το –χέσθαι, είς τρόπον όπου έρέθισε ένα γενικόν γέλωτα εις τους παρεστώτας.
Ένας άλλος τρόπος αρμέγματος του λαού ήταν οι διάφοροι απεσταλμένοι με πανταχούσες οι οποίες ήσαν παρακαλεστικές επιστολαί των μοναστηριών.
Ο τρόπος δε για μαζέψουν χρήματα ..είναι άξιος γέλωτος ενταυτώ και δακρύων. Αυτοί έχουν εν κιβωτίδιον γεμάτον από ανθρώπινα κόκκαλα και κρανία ακέραια, τα οποία ασημώνοσι, και έπειτα ονοματίζουσιν, άλλα μεν του Αγίου Χαραλάμπους και άλλα του Αγίου Γρηγορίου. Έν ένί λόγω, δεν αφήνουν άγιον, χωρίς να έχουν μέρος από τα κόκκαλα του.(βλέπετε κανένα συσχετισμό με το σήμερα;)
Περιγράφει δε ότι :Έγώ, έως τώρα βέβαια ,είδα έως τέσσαρας κεφαλάς του Αγίου Χαραλάμπους…
Τόσαι έκατοντάδες μοναστήρια, όπου πανταχόθεν ευρίσκονται, είναι τόσαι πληγαί εις την πατρίδα ,επειδή ,χωρίς να την ωφελήσουν εις το παραμικρόν ,τρώγοσι τους καρπούς της και φυλάττουσι τους λύκους,δια να αρπάζουν και ξεσχίζουν τα αθώα και ίλαρά πρόβατα της ποίμνης του Χριστού.
Υπολογίζει δε τους καλόγερους σε 100000!
Οι ιερείς, αγαπητοί μου, φυλάττοντες ένα σκοπόν, καθόλου διάφορον από τους λοιπούς συμπολίτας, πάντοτε επροσπάθησαν με το μέσον της θεότητος να καταδυναστεύσουν τους συμπολίτας των καθώς μέχρι της σήμερον με την αμάθειαν και κακομάθησιν επέτυχον του σκοπού των. Αυτοί, καλύπτοντες με τίτλον αγιότητος τα πλέον φανερά ψεύματα, εγέμισαν τους αδυνάτους νόας του λαού από μίαν τοσαύτην δεισιδαιμονίαν, ώστε οπού αντί να ονομάσουν ψεύμα το αδύνατον, το ονομάζουν άγιον. Και ούτως αδιστάκτως πιστεύουσιν εις κάθε τους λόγον, ούτε τολμούσι να εξετάσωσι το παραμικρόν, μάλιστα δε τους είναι εμποδισμένον.
Με αυτή την αθλία και φοβερά κατάσταση του ελληνικού ιερατείου τι κήρυγμα για απελευθέρωση της Ελλάδας μπορεί να περιμένει κανείς από αυτό;
«Πως θέλεις, λοιπόν, να εξυπνήσουν οι Ελληνες από την ομίχλη της τυραννίας;»
Αυτοί οι αμαθέστατοι, αφού ακούσουν ελευθερίαν, τους φαίνεται μία αθανάσιμος αμαρτία.
Οι ιεροκήρυκες αρχινούν από την ελεημοσύνην και τελειώνουν εις την νηστείαν.
Ο Θεός,αδελφοί, μας έδωσεν την τυραννίαν εξ αμαρτιών μας, και πρέπει, αδελφοί, να υποφέρωμεν με καλήν καρδίαν και χωρίς γογγυσμόν, και να ευχαριστηθώμεν είς ότι κάμνει ο Θεός. Και ύστερα από τέτοια ξυλολογήματα λέγουσιν και το ρητόν «όν αγαπά Κύριος παιδεύει»

Και προφανώς αφού ο Θεός μας τιμώρησε σε αυτή την ζωή για τις αμαρτίες μας πρόκειται να μας ελευθερώσει μετά θάνατον από την αιώνιον κόλασιν
Τονίζει δε ότι :Ω αδελφοί μου Έλληνες, ίσως δεν καταλαμβάνετε πόσην δύναμιν έχουσι τα λόγια των καλογήρων και των πνευματικών εις τας ψυχάς των απλουστάτων ακροατών.
Τελειώνοντας τα σχετικά με το ιερατείο προτείνει:
Έκλεξον αρχιερείς τους σοφούς και εναρέτους ,κατεδάφισον όλα τα μοναστήρια, δια να ολιγιγοστεύσης τα βάρη του λαού..
Εμπόδισε τα θαύματα δια να εξαλείψης την δεισιδαιμονίαν.
Έβγαλε από την υπηρεσίαν της εκκλησίας τας γυναίκας, ήτοι τας καλογραίας, δια να ολιγοστεύσουν τα αμαρτήματα των καλογέρων.
Τιμήσετε τους τόσους και τόσους εναρέτους ιερείς, όπου η πολυτέλεια των θρόνων σας απεδίωξεν εις τας ερημίας.
Αυτή λοιπόν ήταν η κατάσταση και το έμψυχο υλικό στην Ελληνική εκκλησία 15 μόλις χρόνια πριν την Επανάσταση και την μόνη συμμετοχή που διαπιστώνει κανείς είναι απλά στην οικονομική απομύζηση του λαού μαζί με τον Τούρκο κατακτητή.
Όποια συμμετοχή υπήρξε ήταν από μεμονωμένα άτομα και χωρίς την συμπαράσταση η την καθοδήγηση της ιεραρχίας.
Ακόμα μετά από 200 χρόνια μπορεί να διαπιστώσει κανείς πόσες ομοιότητες υπάρχουν με το σήμερα, ώστε μπορεί κανείς να συμφωνήσει με τον Χριστόδουλο στο ότι η Εκκλησία τηρεί τις παραδόσεις της !
Ηδη από το1830 ο Κοραής διαπιστώνει : «Η ταλαίπωρος Ελλάς δεν ανεστήθη αληθώς, αλλά τάφον μόνον ήλλαξε, και επέρασεν από νεκροθαπτών Τούρκων χείρας εις χριστιανούς νεκροθάπτας» .


*Ο Νίκος Μπελογιάννης έχει γράψει σχετικά με το ποιός είναι ο συγγραφέας:
Αλλοι λένε τον Κωλέτη, άλλοι κάποιον έμπορο του εξωτερικού, το Γιαννιώτη Σπύρο Σπάχο, ο Βέης λέει το Χριστόφορο Περραιβό, άλλοι τον Κορίνθιο γιατροφιλόσοφο Γεώργιο Καλαρά και τέλος, ο Βαλέτας που το 1949 βγάζει το συμπέρασμα ότι συγγραφέας είναι ο Ηπειρώτης γιατροφιλόσοφος Ιωάννης Πασχάλης. Δονάς. Είναι όμως και πολύ πιθανό το βιβλίο - αφιερωμένο στο Ρήγα - να γράφτηκε κολλεχτιβιστικά, από ολόκληρη συντροφιά επαναστάτες και φίλους του Θεσσαλού εθνομάρτυρα που είχαν καταφύγει στο Λιβόρνο της Ιταλίας - σοβαρό επαναστατικό κέντρο της εποχής εκείνης
«Κείμενα από την απομόνωση», 2η έκδοση, «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 1983, Μέρος Δεύτερο, Υλικό σε φακέλλους, σελ. 49-54.
-------------------
Το 1978 η Μαρία Μαντουβάλου υποστήριξε στην Ακαδημία Αθηνών ότι ο συγγραφέας είναι ίδιος ο Κοραής, άποψη που αντέκρουσε το 1985 ο Ν.Β.Τωμαδάκης.
Το1987 ο Κ.Παπαχρήστος υποδεικνύει τον Κορίνθιο Γεώργιο Καλαρά.

9 σχόλια:

  1. Ke mono to gegonos oti h ierarxia ths ekklhsias epikalite thn istorikh ths prosfora (idika sthn Kypro) prokimenu na agiasei thn proodeutika afksanomenh iegemonia ths einai ypopto. Sthn kypro, oute ligo oute poly, mas lene oti gia to oti milame ellhnika ke gia to oti den eimaste eparxia ths Tourkias (akomh, leo ego) to ofilume sthn ekklhsia.

    Einai fysiko otan akugonte apopseis opos autes pu paratheteis, apopseis diladi pu tus "xalun th piatsa", na ginonte ekso frenon.

    Kalhmera Atheofove!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το σημαντικό σε αυτό το βιβλίο είναι πως βλέπει την κατάσταση στην Ελλάδα ένας σύγχρονος με ανοικτό μυαλό που έχει και άμεση επίγνωση της πραγματικότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ανώνυμο-
    O Παπαφλέσσας είναι από εκείνους τους λίγους χαμηλόβαθμους ιερωμένους που έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στην Επανάσταση.
    Ήδη έχω γράψει για τον ρόλο του σε αυτήν http://atheofobos.blogspot.com/2007/03/25.html
    Μην ξεχνάμε ότι με την κήρυξη της επανάστασης έβγαλε το ράσο του αρχιμανδρίτη και φόρεσε την στολή του αγωνιστή.
    Οι δεσποτάδες δε τον ονόμαζαν «διαβολοκαλόγερο» ο δε Παλαιών Πατρών Γερμανός γράφει στα απομνημονεύματα του:Ο δε Δικαίος ,άνθρωπος απατεών και εξωλέστατος περί μηδενός άλλον φροντίζον ειμή τίνι τρόπω να ερεθίση την ταραχήν του έθνους ,δια να πλουτίση εκ των αρπαγών ,τους εβεβαίωνε, ότι τα πάντα είναι έτοιμα.
    Όταν δε ένας παπάς πήγε στο ασκέρι του Παπαφλέσσα και άρχισε να τους λέει ότι δεν χρειάζεται να πολεμούν τους Τούρκους αλλά εάν προσεύχονται στο Χριστό αυτός θα τους ελευθερώσει ο Παπαφλέσσας έγινε θηρίο.
    Τότε ο παπάς του λέει :τι θυμώνεις Παπαφλέσσα ;εσύ δεν λες ότι ο Θεός έχει υπογράψει την λευτεριά των Ελλήνων;
    Και του απαντάει ο Παπαφλέσσας:Των Ελλήνων ρε, όχι ο δικός σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ποιός ξεκίνησε και ποιός ήθελε την ελληνική επανάσταση είναι μεγάλη ιστορία και δεν μπορεί να συζητηθεί στα πλαίσια ενός πόστ.
    Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε ένα τρόπο διοίκησης, όπου επιστράτευε δυνάμεις των κατακτημένων εθνών για να τα διοικεί. Στην ουσία εισέπραττε φόρους με φοροεισπράκτορες, όπως λ.χ, οι αρματολοί (όχι οι κλέφτες). Επομένως η επανάσταση κινητοποίησε κοινωνικές τάξεις, όπου η καθέμία είχε διαφορετικές βλέψεις, γι αυτό και πολύ γρήγορα ξεκίνησε και εμφύλιος μεταξύ των ελλήνων. Με τη στενή μαρξιστική έννοια ήταν μία αστική επανάσταση, στην οποία ο μεγάλος κλήρος θα ήταν (και ήταν) εναντίον, αλλά ο μικρός είχε τις ίδιες ανάγκες με τους φτωχούς αγρότες και τις άλλες πάμφτωχες ομάδες του υπόδουλου ελληνισμού.
    Όπως λέει ο μεγάλος ιστορικός Μπρωντέλ, ο ελληνισμός που κοιμήθηκε για πολλούς αιώνες, (όχι μόνο τους 4 της τουρκοκρατίας) ξαφνικά ξύπνησε και ήταν εκεί, σαν να μη είχε μετακινεί ποτέ.
    Μπορείς να κατηγορήσεις τον ανώτερο κλήρο, όσο θέλεις, εξ άλλου ξέρεις τις θέσεις μου για την θρησκεία και τον κλήρο, αλλά θα κάνεις μεγάλο ιστορικό λάθος να αποδεχτείς τις ανιστόρητες στρούμφ που γράφει το βιβλίο.
    Τυχαίνει να διαβάζω, εδώ και ένα μήνα ιστορία. Το βιβλίο είναι απλώς άθλιο, και δεν έχει καμία αξία. Αυτοί που το έγραψαν δεν έχουν ιδέα, για το πώς πρέπει να διδάσκεται η ιστορία, άσε τα λάθη που περιέχει! Δεν υπάρχει ούτε μία σελίδα, που να είναι ανεκτή. Καμία σχέση των γεγονότων, καμία ιστορικότητα, καμία κουλτούρα, δεν διαφαίνεται. Ξεκάρφωτα, σαν να πουλάει πατάτες. Για κλάματα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Οπως έχω γράψει δεν έχω διαβάσει το βιβλίο της Ιστορίας και έτσι δεν έχω γνώμη.
    Στην Ελληνική Νομαρχία όμως περιγράφεται ή κατάσταση από ένα σύγχρονο και ουσιαστικά δεν αμφισβητείται η αλήθεια των αναγραφομένων του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ποιος είπε ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται; Δυστυχώς, είμαστε τόσο ηλίθιοι, άμυαλοι, αδαείς που δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Μας αξίζει να υποταγόμαστε στους τούρκους, στην εκκλησία ή σε οποιοδήποτε άλλο δυνάστη. Ειλικρινά το λέω μας αξίζει. Και το δηλώνω ευθαρσώς πως αυτοί που κατοικούνε σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι ούτε κατά διάνοια απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που, ανάμεσα στα άλλα, έλεγαν πως το "δις εξαμαρτειν ουκ ανδρός σοφου" !


    Όπως στα χρόνια της απελευθέρωσης υπήρξαν κάποια λιγοστά μυαλά, όπως ο συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας, που έβλεπαν καθαρά και λογικά έτσι υπάρχουν και σήμερα. Αλλά κανείς δεν τα ακούει. Προτιμούν όλοι να παρασύρονται από ανόητους κρετίνους που τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είμαι σίγουρη, ότι αν το διαβάσεις, δεν θα σου αρέσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. iris-
    Κανένας μας δυστυχώς δεν μαθαίνει από την πείρα των προηγουμένων ή των αλλων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή