Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Β΄ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΤΑΝ




Όπως έγραφα στο προηγούμενο ποστ μου Α΄-ΟΙ ΚΑΥΣΤΙΚΕΣ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΛΤΑΝ ,με τα σκίτσα του ο Άλταν  δεν αφήνει τίποτα ασχολίαστο πολλές φορές μάλιστα χρησιμοποιώντας έντονο αυτοσαρκασμό.
 Το σκίτσο του συμβάλλει σημαντικά στο απόφθεγμα που λέει ο πρωταγωνιστής του, αν και μερικές φορές  μπορεί κάλλιστα να σταθεί και μόνο του.
Την ίδια τεχνική έχει χρησιμοποιήσει και στην Ελλάδα ο Αρκάς ιδιαίτερα με τον προφήτη του.  

















Σε ορισμένα σκίτσα του το απόφθεγμα έρχεται σαν απάντηση σε μαρκουτσοφόρο δημοσιογράφο και έτσι επιτείνεται η αντίθεση μεταξύ της σοβαρής ερώτησης και της απρόβλεπτης απάντησης.





Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Α΄-ΟΙ ΚΑΥΣΤΙΚΕΣ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΛΤΑΝ




O ιταλός γελοιογράφος Francesco Tulio Altan, που είναι παγκοσμίως γνωστός ως Altan, γεννήθηκε το 1942 στο Τρεβίζο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βενετίας αρχιτεκτονική, χωρίς να την τελειώσει και δούλεψε σαν σκηνογράφος στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Το 1970 πήγε στο Ρίο ντε Τζανέιρο και εκεί ξεκίνησε να σχεδιάζει κόμικς για παιδιά για τις τοπικές εφημερίδες.


Ξεκινώντας το  1974 την συνεργασία του με ιταλούς εκδότες δημιουργεί, για το περιοδικό με κόμικς Linus, ,την φιγούρα του Trino που είναι ένας απροετοίμαστος να δημιουργήσει τον κόσμο θεός!
Το Linus εκδόθηκε το 1965, είχε αριστερό προσανατολισμό (οι εκδότες του άνηκαν στο κομμουνιστικό κόμμα) και ήταν το πρώτο περιοδικό κόμιξ της γείτονος χώρας που στόχευε σε ενήλικο κοινό.
Η περίφημη ΒΑΒΕΛ βασίστηκε σε αυτό το περιοδικό και δημοσίευε σκίτσα του Αλτάν.


Τον επόμενο χρόνο επιστρέφει στην Ιταλία και δημιουργεί μια από τις πιο γνωστές του φιγούρες την Pimpa για την παιδική εφημερίδα Corriere dei Piccoli. H Pimpa είναι ένα θηλυκό σκυλάκι με κόκκινες βούλες που λόγω της επιτυχίας του έγινε και καρτούν για την ιταλική τηλεόραση


Για το ενήλικο κοινό το χιούμορ του, στις γελοιογραφίες του, είναι βέβηλο, σκληρό και αδίστακτο.
Σήμερα ο  Altan θεωρείται ως ο πιο σημαντικός ιταλός γελοιογράφος και η σάτιρα του είναι καυστική για τους πάντες και τα πάντα.
Θεός, παιδιά. παπάδες, γυναίκες, υπάλληλοι , συνταξιούχοι, στρατιωτικοί κτλ υφίστανται την αμείλικτη σάτιρα του.
Έχει δημιουργήσει διάφορες  πασίγνωστες  και χαρακτηριστικές φιγούρες του όπως πχ  του Cipputi ενός κομουνιστή βιομηχανικού εργάτη. 

Στην Ελλάδα έχουν κυκλοφορήσει μερικά από τα άλμπουμ του αλλά τα περισσότερα έχουν πλέον εξαντληθεί.


 Οι παρακάτω  γελοιογραφίες με ελληνικές λεζάντες, αρχικά με τον Cipputi  που βρήκα στο ιντερνέτ,  αποτελούν ένα  μικρό, αλλά πολύ χαρακτηριστικό δείγμα της χιουμοριστικής του φαρέτρας και των υπόλοιπων τύπων που έχει δημιουργήσει.  
Λόγω του μεγάλου αριθμού των γελοιογραφιών του αυτές   θα δημοσιευτούν στα επόμενα 2 ποστ.























Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΠΟΡΔΟΒΟΥΛΩΜΑ




 Η αλήθεια είναι πως δεν έχανα τον καιρό μου μαζί μ’ αυτά τα πορδοβουλώματα, περνώντας τις περσότερες μέρες μου μέσα στους ταρσανάδες, και μέσα στα βάση του τεκ, στο Μαλαμπάρ.

Η παραπάνω φράση είναι από το βιβλίο του Φώτη Κόντογλου Πέδρο Καζάς, που ήταν στα νιάτα μου από τα βιβλία, που όλοι όσοι είχαμε καλές σχέσεις με την λογοτεχνία, το είχαμε διαβάσει και μας είχε ενθουσιάσει.
Από το βιβλίο μου είχε κάνει εντύπωση η λέξη πορδοβούλωμα  και την χρησιμοποιούσα όταν ήθελα να πειράξω κάποιον.
Με τα χρόνια την είχα ξεχάσει μέχρι που χθες μου την θύμισε ο Νίκος Σαραντάκος με το άρθρο του Ξαναδιαβάζοντας τον Πέδρο Καζάς
Ο ίδιος στον παλιό του ιστότοπο έχει δημοσιεύσει ολόκληρη αυτή την νουβέλα του Κόντογλου από όπου έχω πάρει και την παραπάνω εικόνα. 
Όταν διάβασα το άρθρο έγραψα το παρακάτω σχόλιο:

Τι μου θύμησες τώρα!
Μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο σε ένα εργαστήριο είχα δίπλα μου μια όμορφη, κομψή  και μικροκαμωμένη συμφοιτήτρια.
Όλα τα αρσενικά σε κάθε ευκαιρία εύρισκαν τον τρόπο να της κάνουν κάποιο κομπλιμέντο ελπίζοντας ότι έτσι θα την ρίξουν.
Σε αντίθεση με αυτούς και μη   θέλοντας να της δείξω πόσο την γούσταρα και εγώ ,αν και με την γυναικεία της διαίσθηση το καταλάβαινε αυτό πολύ καλά, την φώναζα τρυφερά Πορδοβούλωμα, λέξη που εκείνη την εποχή, αρχές του 60 μου είχε μείνει στο μυαλό από το βιβλίο του Κόντογλου που ήταν στην εποχή του από τα καθοριστικά βιβλία της νιότης μας!
Καθώς ήταν έξυπνη και με χιούμορ όχι μόνο δεν το παρεξηγούσε αλλά προφανώς της άρεσε αυτό το είδος φλέρτ που ξέφευγε από τα τετριμμένα.
Δυστυχώς σήμερα κάνει παρέα στον Φώτη Κόντογλου και είμαι σίγουρος πως σε κάποια αγιογραφία του θα έχει αποθανατίσει το γλυκό της προσωπάκι στην μορφή κάποιας αγίας.
Το σχόλιο μου προκάλεσε αρχικά το σχόλιο:

Αγγέλοι περπατούν ανάμεσά μας κι εμείς κοιτάμε τον κώλο τους. Όταν πια φτερουγίσουν μακριά, βλέπουμε και τα φτερά τους.
και στην συνέχεια άλλο ένα που έλεγε:

Προφανώς το ποθητό σε σένα «πορδοβούλωμα¨θα ήταν κάποια ψηλόλιγνη κοπελιά, γι αυτό, δεν θιγόταν. Αν ήταν πραγματικό «πορδοβούλωμα» την είχες, «βαμμένη» και στον νυν αιώνα και στον μέλλοντα χαχα!
Οπότε και απάντησα αμέσως:

Κάνεις λάθος!
Ήταν ένα πράγματι μινιόν πανέξυπνο κορίτσι που ανταλλάσαμε συνεχώς πειράγματα μεταξύ μας. Ήταν μάλιστα αυτή που μου έδωσε να καταλάβω ότι η νυν και αεί σύζυγος μου, είχε υποχωρήσει αμαχητί στην ακαταμάχητη γοητεία μου, οπότε και εγώ όρμησα και κατέλαβα το κάστρο που ήταν ήδη αποφασισμένο να παραδοθεί αμαχητί!
Αυτό έγινε όταν βρισκόμουνα μια φορά έξω από μια αίθουσα περιστοιχισμένος από 5 συμφοιτήτριες και αγόρευα, οπότε γελώντας «το πορδοβούλωμα» περιπαικτικά είπε:
-Για δες ο Αθεόφοβος όλο  κορίτσια  μαζεύει γύρω του!
Η νυν και αεί σύζυγος αρκετά πικαρισμένη είπε αμέσως:
-Μμ, σιγά τα μούτρα, αλλά έκτοτε φρόντισε να επισημάνει με γυναικεία επιτηδειότητα προς όλες τις πιθανές διεκδικήτριες ότι ο υποφαινόμενος δεν είναι πλέον διαθέσιμος .
Έτσι από κει που ήμουνα Αθεόφοβος και αφέντης τσουτσουλομύτης με θηλυκές μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετεινούς  και παγόνια γύρω μου, έμεινα τελικά σκέτα Αθεόφοβος με το έτερον ήμισυ, σήμερα προς τα ¾  !

Πριν λοιπόν να γράψω το σημερινό ποστ έκανα ένα μικρό ψάξιμο στο Γούγλη για να δω αν και σε κάποιο άλλο βιβλίο υπάρχει  η λέξη πορδοβούλωμα.
Και τότε έμεινα με το στόμα ανοικτό από αυτά που βρήκα!
Αρχικά το έγκυρο slang.gr δίνει δυο εξηγήσεις για την λέξη.
1-Λολαδερή εκδοχή της τάπας / πρωκτοτάπας.
Το σεξουαλικό αυτό βοήθημα είναι συνήθως βραχύτερο από το συμβατικό  δονητάρι και φέρει προεξοχή ασφαλείας προκειμένου να σφηνώνει κοπροστεγώς στις σούφρες μερακλή(ού)δων. Για οδηγίες αποτελεσματικής και ασφαλούς χρήσεως, βλ. εδώ.
2-Ο προπετής, αυτός που φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν και μιλάει άκαιρα διακόπτοντας το συνομιλητή. Τα τηλεοπτικά πάνελ βρίθουν τέτοιων.



Έτσι λοιπόν έμαθα για τα Butt-Plug, ή Buttplug, ή σε εξευγενισμένη ελληνική απόδοση πώματα πρωκτού ότι  είναι ερωτικά βοηθήματα που χρησιμοποιούνται από άνδρες και γυναίκες
«Έγκυρα» δε γυναικεία περιοδικά όπως το Cosmpopolitan έχουν περισπούδαστα άρθρα όπως το «Τα καλύτερα butt plugs για αρχάριους» για την εγκυκλοπαιδική ενημέρωση των αναγνωστριών του.


Στην δε Place Vendome το 2014 εμπνευσμένος καλλιτέχνης έστησε ένα μεγάλο φουσκωτό πράσινο χριστουγεννιάτικο δέντρο που θύμιζε δέντρο όσο εγώ θυμίζω τον Μπράντ Πίτ! 


Επειδή δε ορισμένοι από τους «φιλόζωους» βρίσκουν αντιαισθητικό το θέαμα της φάτσα φόρα κωλοτρυπίδας των ζώων τους, τους τοποθετούν ένα πορδοβούλωμα και ησυχάζουν! 
Τέλος μόνο το Index Maladictus / Το Βρωμολεξικό του Νίκου Πλατή δίνει και την ερμηνεία με την οποία την είχα εγώ χρησιμοποιήσει στο παρελθόν. Απαξιωτικά, κοντός, ο ζουμπάς άνθρωπος.
Πάντως η λέξη δεν είχε ξεχαστεί, όπως νόμιζα, γιατί ακούστηκε πρόσφατα στο σήριαλ της τηλεόρασης Στο καλό γλυκιά μου συμπεθέρα.